| |
|
 Chad
David Taylor werd op 24 november
1970 geboren in Owing Mills, Maryland. Daarmee is hij niet alleen
de oudste van de vier bandleden, maar ook de enige die niet geboren
is in York, Pennsylvania. Het gezin Taylor verhuisde echter al snel
naar York, waar kleine Chad in de kleuterklas van de Jacob L. Devers
basisschool op vijfjarige leeftijd blokken stapelde met, jawel,
Eddie Kowalczyk. Op zijn tiende verjaardag kreeg Chad van vader
David een gitaar cadeau, die hij trouwens nog steeds heeft. Overigens
heeft Live's gitarist zijn hele middelbare school periode trompet
gespeeld en leerde hij zo noten lezen. Zijn muziekleraar probeerde
ook nog op een blauwe maandag Chad wegwijs te maken op de piano,
maar dat was geen succes.
 Rond
zijn dertiende ontmoette Taylor op school Patrick Dahlheimer en
Chad Gracey, met wie hij deelnam aan plaatselijke talentenjachten.
Na een tijdje sloot voormalige speelkameraad Ed zich ook aan bij
de band, die de naam Public Affection meekreeg. Een dag na zijn
zeventiende verjaardag speelde Chad zijn eerste officiële concert,
voor een met 400 man tot de nok toe gevulde tent. Het verhaal wil
dat op het moment dat klasgenote Dana hem en zijn bandgenoten flashte
Chad zeker wist dat hij nooit meer iets anders wilde dan het spelen
in een band... Chad is getrouwd en heeft met haar één
kind: Ruby Lou. Overigens heeft hij naar zijn dochtertje één
van zijn gitaren genoemd, die een tijdje geleden gestolen is na
een optreden. Maar dat is weer een heel ander verhaal.
 Chad's
vader speelde in de begindagen van de band een belangrijke rol:
hij hielp ze hun spullen overal mee naar toe te zeulen, en stelde
zijn kelder beschikbaar als oefenruimte. "Ik heb altijd geloofd
dat mijn jongens, zoals ik ze noem, iets anders, iets speciaals
hadden. Daarom ben ik altijd meegekomen naar hun shows, daarom heb
ik ze geholpen apparatuur te kopen en heb ik ze van hot naar her
gereden", zo verklaarde David Taylor jaren later. Hij belde zelfs
David Sestak (die tot voor kort nog steeds Live's manager was) op,
om te zeggen dat "hij absoluut naar deze band moest gaan luisteren",
omdat hij anders "de grootse fout uit zijn leven" zou begaan. Sestak
kwam een keer langs en was aangenaam verrast: hij vond dat de vier
maar eens een eigen album moesten maken. Omdat ze geen rooie cent
bezaten kwam Chad met het idee aandelen van 100 dollar per stuk
aan vrienden en kennissen te verkopen. Zo verzamelden ze de $5000
die nodig was voor de realisatie van het album, dat Death Of A Dictionary
werd gedoopt. Die demo werd opgemerkt door Gary Kurfist, voormalig
baas van RadioActive Records en sinds kort manager van de band.
Op zijn label brachten de vier vrienden onder de naam Live hun échte
debuutalbum uit. De rest is geschiedenis en kennen jullie wellicht
al!
 Overigens
heeft het leven in een band als gitarist Chad niet alleen maar succes,
roem en geld bezorgd. Als gevolg van de fysieke inspanningen die
hij heeft moeten leveren kan hij een bepaalde spiergroep bij zijn
linker schouderblad niet meer gebruiken. Deze repetitive strain
injury (RSI - een bekend voorbeeld hiervan is de muisarm) is ontstaan
doordat Chad zijn schouder altijd optilde tijdens het spelen. Behandelingen
bij de fysiotherapeut en acupunctuur hebben ervoor gezorgd dat hij
er inmiddels geen pijn meer aan heeft, maar de schouder zal nooit
meer helemaal de oude worden.
Zoals jullie wellicht weten heeft Ed gewoonlijk de grootste rol
als het gaat om het schrijven van nieuwe muziek. De drie overige
bandleden dragen echter ook materiaal aan, en als gitarist doet
Chad Taylor dat min of meer vanzelfsprekend nog het meest. Zo is
hij de 'vader' van de welbekende riff van Lakini's Juice, die geboren
werd op een late avond, na een paar flinke flessen wijn. Ook het
nogal onconventionele akkoordenschema van White, Discussion is van
zijn hand. Er wordt vaak van hem gezegd dat hij niet zo heel erg
theoretisch 'onderbouwd' is, of er in ieder geval niet zo op let
welke akkoorden 'goed' en welke 'fout' zijn. Hij gaat vooral af
op zijn gevoel, en hij speelt met vurige passie. "Pat en ik uiten
onszelf met onze instrumenten, waar Ed hetzelfde doet met woorden.
Ik laat de teksten liever over aan hem en lees de lyrics pas als
ze af zijn. Poëzie en boeken zijn leuk, maar ik voel me meer
aangetrokken tot songs", aldus Chad. En zolang hij het zo goed blijft
doen zijn wij dik tevreden!
|
|
