De band Live

Live is een Amerikaanse band die bestaat uit gitarist Chad Taylor, bassist Patrick Dahlheimer en drummer Chad GraceyEd Kowalczyk was tot 2009 de leadzanger van de band en ging daarna solo. Aanvankelijk tijdelijk, maar door een conflict tussen de bandleden en Ed zijn ze op zoek gegaan naar een vervanger. In 2012 namen ze samen met Chris Shinn het album The Turn uit. Eind 2016 keerde Kowalczyk terug en kondigde de band aan op wereldtournee te gaan en aan nieuw materiaal te werken.

Oorsprong

De band die halverwege de jaren negentig doorbreekt met grote hits als Lightning Crashes en I Alone, bestaat dan al bijna tien jaar. In 1985 starten Patrick, Chad en Chad in het Amerikaanse York (Pennsylvania) een bandje. Ze zijn dan zo’n 13 jaar oud. Nadat ze onder de naam Action Front naast de eerste plaats grijpen bij een lokale talentenjacht, sluit Ed zich bij hen aan als zanger. Zodra de middelbare school is afgerond gaan ze serieus aan de slag. Onder de naam Public Affection brengen ze het in eigen beheer geproduceerde album The Death of a Dictionary uit. Het verschijnt in kleine oplage en alleen op cassette.

Het label Radioactive Records durft het aan om met de band in zee te gaan. Ze brengen in 1991 de maxisingle Four Songs en het debuutalbum Mental Jewelry uit. De band heet sindsdien Live. Een wereldtournee volgt maar dat wil nog niet zeggen dat de zalen vol staan. Bij het optreden in de Melkweg in Amsterdam komen bijvoorbeeld slechts zo’n 30 mensen opdagen.

Doorbraak

Wanneer in 1994 het tweede album Throwing Copper verschijnt, komt alles in een stroomversnelling. Van dit album komen de singles I AloneAll Over YouSelling The Drama en Lightning Crashes. Deze nummers zijn veel te horen op MTV, en Live stoot door naar nummer 1 op de Amerikaanse en internationale hitlijsten. In de tournee die volgt doet de band onder meer Lowlands en Pinkpop aan.

Hoewel Secret Samadhi niet zo goed is
ontvangen door het grote publiek, wordt
het door veel fans beschouwd als het
beste dat de band ooit heeft gemaakt.

Het altijd moeilijke vervolg op het succesalbum heet Secret Samadhi (1997). De zwarte hoes illustreert het donkere, rauwe en meer experimentele geluid op deze plaat. Eén van de bekendste nummers van dit album, Lakini’s Juice, ontstaat uit een riff van Chad Taylor. Hoewel het album niet zo goed is ontvangen door het grote publiek, wordt het door veel fans beschouwd als het beste dat de band ooit heeft gemaakt.

Succes

The Distance To Here (1999) doet het veel beter. Tijdens studiosessies voor dit album zijn er heel veel nummers opgenomen. De platenmaatschappij laat het rauwere materiaal op de plank liggen en kiest rustige singer/songwriter nummers uit. Voor de fans moeilijk te verteren, maar commercieel gezien krijgen ze gelijk. Met singles als The Dolphin’s CryRun To The Water en They Stood Up For Love staat Live weer regelmatig in de hitlijsten, en TDTH wordt in Nederland het best verkochte album van Live.

Live wil Ecstatic Fanatic aan de fans
geven als tussendoortje, maar de platen-
maatschappij wil daar niets van weten.

Tijdens het touren schrijft de band nieuwe nummers, en als ze even thuis zijn proberen ze materiaal uit om zich voor te bereiden op sessies in de studio. Live wil de spontane opnamen, genaamd Ecstatic Fanatic, aan de fans geven als tussendoortje, maar de platenmaatschappij (MCA) wil daar niets van weten. Na een jaar puzzelen wordt het in 2001 uitgebracht als album onder de naam V (het is de vijfde plaat), een week na de aanslagen in de VS. Overcome, dat aanvankelijk voor TDTH is geschreven, wordt in de nasleep van 9/11 opgepikt door Amerikaanse media en groeit uit tot Live’s grootste hit.

Verandering

Anders dan voorgaande keren, schrijft Ed bijna al het materiaal voor de zesde plaat alleen. De band komt in de studio bij elkaar en neemt in twee weken tijd Birds of Pray (2003) op. Ed is inmiddels vader geworden, en wordt daar bij het schrijven van zijn teksten sterk door beïnvloed. Het bekendste nummer van dit album is Heaven, en verwijst naar zijn (eerste) dochter.

Ook Songs From Black Mountain (2006) is voornamelijk door Ed Kowalczyk geschreven. Met de single The River staat de band nog steeds aardig sterk in haar schoenen, maar het album heeft duidelijk meer popinvloeden dan het vroegere werk.

Verzamelaars

In 2004 verschijnt een verzamelalbum onder de naam Awake – The Best Of Live. Naast alle hits staan er twee nummers op die nog niet eerder zijn uitgebracht; de Johnny Cash cover I Walk The Line en We Deal In Dreams. De laatste is ooit opgenomen voor Throwing Copper maar heeft de selectie toen niet gehaald. Het is de laatste plaat onder het in 1990 getekende contract bij MCA/Universal.

De nummers op Radiant Sea zijn eerder
verschenen op kerstgeschenkjes van de
fanclub. Voor de doorgewinterde fan
dus geen echte ‘rarities’.

September 2007 brengt Live onverwacht in eigen beheer een mini-album uit, dat de onmogelijke titel Radiant Sea: A Collection Of Bootleg Rarities And Two New Songs draagt. De tien live-nummers op deze plaat zijn eerder verschenen op kerstgeschenkjes van de Amerikaanse fanclub Friends of Live en voor de doorgewinterde fan dus geen echte ‘rarities’. Het album is alleen verkrijgbaar bij optredens en via internet.

Na velen jaren wachten gaat in 2008 een lang gekoesterde wens in vervulling, van zowel fans als de band. Live geeft een tweetal optredens in de Amsterdamse Paradiso en registreert deze in HD kwaliteit. Op de dvd (helaas geen blu-ray) Live At The Paradiso, Amsterdam is het grootste deel van het concert te vinden, op de cd een iets kleinere selectie, aangevuld met twee studionummers.

Breuk

Medio 2009 besluit Live rust te nemen. Ed Kowalczyk heeft een aantal akoestische optredens gegeven en die terugkeer naar ‘kleine’ optredens bevallen goed. Bovendien werkt hij aan materiaal voor een soloalbum. Het plan om ook aan een nieuw album voor Live te gaan werken, belandt in de koelkast als de band en zanger besluiten om zeker twee jaar lang hun eigen weg te gaan om ‘de batterij op te laden’.

De bandleden willen terug naar het rauwe
rockgeluid waar Live mee doorbrak.

Chad Taylor, Chad Gracey en Patrick Dahlheimer willen terug naar het rauwe rockgeluid waar Live mee doorbrak. Daartoe starten ze een project met Kevin Martin Sean Hennesy van de Amerikaanse band Candlebox. De ‘superband’ die de naam The Gracious Few krijgt, brengt in 2010 een gelijknamige plaat uit.

The Turn

Een zakelijk conflict staat verdere samenwerking tussen Ed en de band in de weg, maar dat is voor de bandleden geen reden om Live definitief te begraven. Ze zijn op zoek gegaan naar een vervanger en begin 2012 is Chris Shinn gepresenteerd als nieuwe frontman, onder meer bekend van Unified Theory. Met de vertrouwde producer Jerry Harrison (ook verantwoordelijk voor The Distance to Here en Mental Jewelry) en vaste mixer Tom Lord-Alge hebben ze in de nieuwe formatie veel tijd in de studio doorgebracht. In oktober 2014 verschijnt het achtste studioalbum The Turn.

Reunie

Eind 2016 kondigt de band tot ieders verrassing aan dat ze weer in originele bezetting bijeen komt en gaat toeren. De conflicten tussen Ed Kowalczyk en de band zijn bijgelegd. Tijd heelt velen wonden, zo blijkt. Ze werken ook aan nieuw materiaal. Op het podium speelt Zak Loy de extra gitaarpartijen.

Met dank aan Chad Taylor, Wikipedia en The Subculture of Live.